یوتو

فقط این که نمی‌دونم چرا توی عکس‌ها می‌خندیم. ممکنه دو دقیقه قبل‌ش اتفاقی افتاده باشه که خیلی عصبانی باشیم، یا خیلی ناراحت باشیم، یا اصلن حال‌مون چند وقتی خوب نباشه، ولی توی عکس‌ها همه‌ش می‌خندیم.

و این که ما وقتی می‌پیچیم توی خط سمت راستی یا چپی، حق راننده‌ی ماشینی را که توی اون خط هست زایل می‌کنیم. وقتی دروغ می‌گیم، به قول آ، حق یه آدم را از دانستن سلب می‌کنیم. من هم نمی‌خوام زیاد بزرگ‌ش کنم. آدم کشتن نیست. حق‌خوری‌های بدتر و بزرگ‌تر هم هست. اون‌قدری هست که اصلن کار به این‌جاها نرسه. ولی خب حرفی هم که اول گفتم درسته. این هم یه مدل حق‌خوری هست. هست. هست.