از دیکته همیشه بدم می‌آمده. این که یک چیزی بنویسی و یک نفر بیاید زیر غلط‌هات خط بکشد. هر کس دیگر هم دیکته‌ات را نگاه کند، همان اشتباه‌ها ازش بیرون می‌زند. نقاشی. نقاشی با مرام ما سازگارتر است. هزار نفر هم بگویند که نقاشی ما زیبا نیست، ممکن است یک نفر چیزی توی آن پیدا کند که حتی منظور خودمان هم نبوده باشد، اما آن‌قدر چسب بشود به آدم که همان کوره راه را بگیریم و ادامه بدهیم.