اين هفته، يك‌شنبه در ايران يك عيد مذهبي هست. اون تعطيل رسمي هست.

حالا شنبه مي‌شه پنج‌شنبه و يك‌شنبه مي‌شه جمعه. بعد دوشنبه مي‌شه شنبه. بله. اين‌جوري روزها جابه‌جا مي‌شن. ولي قسمت بعدش جدن جالبه. چون سه‌شنبه يك كم، تا حدودي سه شنبه است. ولي چهارشنبه كاملن چهارشنبه است. چهارشنبه دقيقن چهارشنبه است.

چه اتفاقي اين وسط مي‌افته؟ بين دوشنبه‌اي كه مدام فكر مي‌كنيم شنبه است تا چهارشنبه‌اي كه چهارشنبه است. عادت مي‌كنيم؟

شايد بگين شما مي‌دونين كه اون روز دوشنبه است. ولي رسمن دارين خالي مي‌بندين. يا ده بار توي طول اون روز مي‌گين شنبه، يا قبل از اين كه بگين چند-شنبه است فكر مي‌كنين، يا اين كه هي توي ذهن‌تون تمرين مي‌كنين: امروز دوشنبه است، امروز دوشنبه است.

پس اون روز يك «شنبه-دوشنبه» است. يعني در نهايت اگر به غريزه‌تون اعتماد كنين شنبه است. بعد يك‌شنبه-سه‌شنبه. كه بيشتر سه‌شنبه است. ولي يك سه‌شنبه كامل نيست. بعد چهارشنبه. ببينيد. موقع نوشتن هم خيلي راحت مي‌آد. چهارشنبه. مي‌دونين چي مي‌گم. يك چهارشنبه‌ي قاطع.